Να η ευκαιρία...by Freddo Espresso

Γεια χαρά αδέλφια

Συνηθισμένα τα βουνά απ τα χιόνια έτσι? Ρε τι παρέλαση έχει περάσει από αυτόν τον πάγκο την τελευταία 15ετια….Σαν την παρέλαση όταν πηγαίναμε ακόμα στο σχολειό, όλοι είχαν δικαίωμα στο όνειρο, την λεζάντα, την πόζα. Κοντοί, χοντροί, όμορφοι, άσχημοι όλοι μέσα, σαν καλοί στρατιώτες να γεμίσουν οι γραμμές. Άλλος πουκάμισο μέσα, άλλος έξω, μαλλιά καρφιά, κοτσίδες, σκουλαρίκια, άλλοι παρελαζαν και άλλοι κοίταζαν τα γκομενακια στο πεζοδρόμιο.

Σορρυ αν γίνομαι γραφικός αλλά είναι τόσο μα τόσο ίδιο το σκηνικό που με κάνει να γελώ. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το Πράσινο δαχτυλάκι μας….ΕΙΝΑΙ ΞΕΦΤΙΛΑ τόσα χρόνια αυτό το σκηνικό να παρελαζει ο κάθε ανεκδιήγητος από αυτόν τον πάγκο , αλλά και άλλο τόσο ντροπή εδώ στο μικρό Ελλαδισταν με τους περισσότερους φιλάθλους-δημοσιογράφους-προπονητές να μας φταίνε πάντα αυτοί που κάθονται στον πάγκο. Δεν μπορεί ρε γαμωτο μόνο εμείς να είμαστε τόσο ξύπνιοι σε όλο το κόσμο. Δεν μπορεί πάντα εδώ οι παίχτες να είναι τα αφεντικά και οι προπονητές τα καραγκιοζακια. Άλλωστε και το επίπεδο του ποδοσφαίρου μας αλλά λέει.

Άλλη μια φορά λοιπόν στο ίδιο έργο θεατές. Απέλαση του Νιοπλια και αναζήτηση νέου προπονητή. ΝΑ Η ΕΥΚΑΡΙΑ η ΝΑ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΡΙΑ μάλλον θα δείξει στο μέλλον, το πόσο σύντομο δεν ξέρουμε????

Κατ αρχήν σίγουρα υπάρχουν κάποια θετικά στην τωρινή περίπτωση μας. Πρώτη φορά βλέπω την διοίκηση του Παναθηναϊκού να συζητάει με τόσο δυνατούς-πετυχημενους(τηρουμενων διαφόρων μεγεθών) και συνάμα ελκυστικούς προπονητές. Φερειρα, Γκασπερινι, Μπιελσα, Αγκιρε είναι τα ονόματα που έχουν παίξει πολύ αυτές τις μέρες. Προπονητές με ειδικό βάρος, λάτρεις του επιθετικού ποδοσφαίρου που έχουν δουλέψει ο καθένας τους σε περίεργα προτζεκτ με επιτυχία. Προπονητές που έχουν δουλέψει με βεντέτες και σίγουρα ξέρουν να διαχειρίζονται εκρηκτικά αποδυτήρια. Με εμπειρία όλοι τους και με πολλά θετικά και σίγουρα κάποια μείον ο καθένας τους. Ένα είναι όμως σίγουρο. Είναι ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ. Ούτε βοηθοί, ούτε μαθητευόμενοι ελπιδοφόροι. Και η κατάσταση της ομάδας όμως που θα έρθουν έχει αρκετά θετικούς οιωνούς. Ένα πολύ μεγάλο ατού του νέου προπονητή είναι το εύκολο , πάντα θεωρητικά, πρόγραμμα που έχουμε τον επόμενο καιρό. Του δίνει την δυνατότητα να καταλάβει τι γίνεται γύρω του.  Επίσης η ομάδα είναι μέσα στους στόχους της και δεν καλείται να αναστρέψει μια διαφορά βαθμών. Και στην τελική όσο οι φυλλάδες και αν διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, θα έρθουν σε μια ομάδα που έχει ποιότητα με παίχτες με πολύ μεγάλες δυνατότητες όπως ο Σισσε, ο Σιλβα, ο Μπουμσονγκ, Λετο και μερικοί άλλοι.

Έχουμε και αρνητικά έτσι? Η ομάδα τον τελευταίο καιρό δεν αποδίδει σύμφωνα με τις δυνατότητες της, επομένως η πρώτη δουλειά του νέου κόουτς είναι να αλλάξει την εικόνα αυτή. Ερώτημα μεγάλο η στάση της διοίκησης στην μεταγραφική αγορά του Γενάρη. Υπάρχουν ελλείψεις τρανταχτές που πρέπει να καλυφτούν. Είναι σίγουρο ότι τα ονόματα αυτά που είπαμε πριν θα απαιτήσουν, το τι θα γίνει στην πράξη είναι άλλο θεμα…Ρουφιανοι και προπονητοφαγοι είναι σίγουρο πως θα τα βρουν λίγο σκούρα με την αλλαγή προπονητή, γιατί το φιλαράκι μας ο Νιοπλιας παπαλα, μεγάλο ερωτηματικό και εδώ βάζω εγώ. Τέλος έχει να διαχειριστεί την ΚΑΥΤΗ ΠΑΤΑΤΑ που λέγεται Σιντνευ…χικ..χικ…Grey Goose Γκοβου, την καλοκαιρινή ακριβή επένδυση που μέχρι τώρα αποδίδει μόνο στο Villa Mercedes.

Αν επομένως η διοίκηση έχει στόχο να στηρίξει τα λεφτά της και την ομάδα με ένα τόσο καλό προπονητή ας τον στηρίξει σε όλα. Ο Ζελικο όταν ήρθε στο μπάσκετ δεν είχε μελλιση και σαριεγκι, του έφεραν Ράντζα και Σκοτ. Γι αυτό λοιπόν σκάστε τα, όπως και εμείς τα σκάσαμε το καλοκαίρι και μας τα τρώτε όλο το χρόνο στις βενζίνες πήγαινε έλα και βλέπουμε γιόμα στη γιόμα.

ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΧΑΜΠΑΡΙ ΟΛΟΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗ. ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΑΥΡΟΙ, ΔΕΝ ΤΡΩΜΕ ΚΟΥΤΟΧΟΡΤΟ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΥΨΗΛΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ. ΘΕΛΟΥΜΑ ΘΕΑΜΑ ΚΑΙ ΤΙΤΛΟΥΣ ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ.  ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΦΙΕΣΤΑ ΟΤΑΝ Η ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ….ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ

Ας ευχηθούμε καλή επιτυχία στο νέο μας προπονητή και στα καμάρια μας ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΛΙΓΗ ΜΠΑΛΑ….ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΚΑΡΕΙΑ

UNITED WE STAND…..και με φουρειρα( ελα μια νυχτα μονο)

Υ.Γ. ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΝΙΚΟΛΑ ΣΕ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ. ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΕΣ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΜΑΤΗ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑ....ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ

ΟΙ ΣΟΒΑΡΕΣ «ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ» ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΓΚΜΟΧ ΣΤΟΝ ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΑΓΚΟ...by Guest L. Figo

Ήρθε για... λίγκο Μου είπε: "θα γράψω ένα άρθρο και θα φύγκω..." Ευχαριστούμε τον καλό φίλο Luis Figo για το άρθρο. Απολαύστε τον! Η αλήθεια είναι ένα dejavu το πάθαμε όταν το ακούσαμε. Ήρθαν εικόνες στο μυαλό μας, τουλάχιστον σ’ εμάς τους 35+. Η αρμάδα του Γιάτσεκ… 1983, η δεύτερη  μεγάλη περίοδος ανανέωσης του Παναθηναϊκού μετά απ’ αυτή της εποχής Δομάζου. Τι έκανε εκείνη την εποχή ο θρυλικός Γιάτσεκ; Σάρωσε την ομάδα από τα παλιά της υλικά και πήρε ότι καλύτερο κυκλοφορούσε στην Ελλάδα, κρατώντας μόνο τους εργάτες από τους παλιούς. Η ομάδα εκείνη είχε διαμάντια: Σαραβάκος, Ζάετς, Ρότσα, Μαυρίδης, Ταράσης, Δημόπουλος, Καρούλιας, Κυράστας… Το μόνο που έψαχνε ο Βαρδινογιάννης ήταν έναν σοβαρό προπονητή, γνώστη της διδαχής του ποδοσφαίρου, του αθλήματος και της τακτικής. Ο Γκμοχ με τις πρόσφατες δάφνες των επιτυχιών της Εθνικής Πολωνίας, βγαλμένος από μια μεγάλη σχολή ποδοσφαίρου, έμοιαζε ιδανικός. «Ο Παναθηναϊκός φτιάχνει την ομάδα του φέτος, δεν πάει για πρωτάθλημα, δεν μας ενδιαφέρει το πρωτάθλημα» τα πρώτα λόγια του Γκμοχ. Πότε το είπε αυτό; Το 1983, την χρονιά της κατάκτησης του τέταρτου σερί πρωταθλήματος Νταϊφά! Τι να του πεις τώρα; Τίποτα. Αυτή ήταν η απάντηση του κόσμου και γρήγορα δικαιώθηκε! Η μορφή αυτή του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, πάνω σ’ ένα παπάκι, τρέχοντας πίσω απ’ τους παίκτες στην προπόνηση, έφτιαξε τον Παναθηναϊκό μια ομάδα στημένη και προπονημένη για Ευρωπαϊκά στάνταρ. Πήρε το νταμπλ, έπαιξε μπαλάρα και αποθεώθηκε απ’ όλο τον κόσμο. «Αφού πήραμε το πρωτάθλημα, τώρα πάμε για το Κύπελλο Πρωταθλητριών» η δήλωση Γιάτσεκ την αρχή της επόμενης χρονιάς. Τρελός και λαοπλάνος, ήταν τα πιο κόσμια απ’ αυτά που άκουσε, ο συμπαθής Πολωνός! Ποιος να πίστευε ότι ο Παναθηναϊκός με τους πιτσιρικάδες θα μπορούσε να προχωρήσει έστω και 2 γύρους νοκ άουτ στο Κύπελλο Πρωταθλητριών; Αυτός όμως μιλούσε σοβαρά. Λίνφιλντ, η Φέγενορντ του Γκούλιτ,  η μεγάλη Γκέτεμποργκ προσκύνησαν όλοι την ομάδα του Γκμοχ. Κι αν δεν υπήρχε ο απαράδεκτος Κάιζερ, ο διαιτητής του Άνφιλντ στο ματς των ημιτελικών με τη Λίβερπουλ…. Μάλλον δεν θα είχε γραφτεί έτσι η μετέπειτα ιστορία του Χέιζελ… Ένα ακυρωμένο γκολ του Ρότσα, ένα καθαρό πέναλτι με αποβολή στον Σαραβάκο έβαζαν τον Παναθηναϊκό 2 φορές μπροστά στο σκορ μέσα στην Αγγλία. Δεν δόθηκε τίποτα απ’ τα δυο. Η Λίβερπουλ πήγε στο Χέιζελ, έχασε μ’ ένα Παπουτσέλειο πέναλτι και μαζί και χάθηκαν και 40 άνθρωποι στις εξέδρες.    Ο Γκμοχ για την ιστορία διώχτηκε απ’ τον Παναθηναϊκό για άγνωστους (;) λόγους λίγο μετά απ’ όλα αυτά.    Γιατί τα γράφω αυτά; Όχι φυσικά για να αποθεώσω τον υπηρεσιακό μας προπονητή. Η ιστορία είναι ο οδηγός. Ένας σοβαρός προπονητής αναγνωρισμένος και με ταυτότητα προπονητή (!) κι όχι βοηθός, ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΊΑΣ γυμναστής, μεταγραφές ουσίας με καλούς Έλληνες και 2-3 κορυφαίους ξένους κι ένας κόσμος που περιμένει γιατί πιστεύει σ΄ αυτό που βλέπει. Η συνταγή είναι απλή.    Νομίζω πως η τελευταία σοβαρή τέτοια προσπάθεια ήταν επί Όσιμ. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να λειτουργεί έτσι. Επαγγελματικά στο γήπεδο, με συναίσθημα στην εξέδρα. Ο Ζεσουάλδο Φερέιρα είναι μια επιλογή ουσίας για την ομάδα. Θα πετύχεις; Κανείς δεν ξέρει. Ποτέ κανείς δεν ξέρει. Ποιος θυμάται ότι ο πρώτος προπονητής που πήρε πρωτάθλημα Ευρώπης με την Πόρτο (την πρώην ομάδα του Φερέιρα) είχε φύγει κακήν κακώς από τον Παναθηναϊκό την ίδια χρονιά; Τόμισλαβ Ίβιτς, 1987. Τον έδιωξε ο Βαρδινογιάννης νωρίς νωρίς γιατί τόλμησε να παίξει 3-5-2 και να δώσει κάτι νέο στο ποδόσφαιρο, τον άρπαξε η Πόρτο και στο τέλος της χρονιάς πανηγύριζε την νίκη στον τελικό του Πρωταθλητριών επί της Μπάγερν! Αν λοιπόν είναι να έρθει ο Φερέιρα και να αρχίσουν μέσα από την ίδια την ομάδα γιατί «αυτός εδώ μας τρέχει», γιατί «καθόμαστε παραπάνω στην προπόνηση για τακτική», γιατί «δεν χρησιμοποιεί αυτόν ή τον άλλον», αφήστε το καλύτερα. Κρατήστε τον Γιάτσεκ κι αρχίστε να καθαρίζετε την ομάδα. Κρατήστε μόνο όσους σκέφτονται και δρουν σαν τον Σισέ  και τότε πάρτε έναν άνθρωπο για να κάνει μεγάλο τον Παναθηναϊκό. Οι  συνταγές Βαλβέρδε, με καρυδιάς καρύδι να μετεγγράφεται επειδή είναι «παικταράς» δεν χωρούν σε μας και δεν φτιάχνουν μεγάλες ομάδες. Φτιάχνονται προσωρινές ομάδες, μήπως πάρουν κανένα πρωτάθλημα και βγαίνοντας στην Ευρώπη να γελάει ο κόσμος. Την πιο απλή μεταγραφή, την έκαναν τυχαία και φτηνά: Μιραλάς! Σπουδαίος παίκτης, με μέλλον, άφθαρτος! Τα εκατομμύρια του Ριέρα και των υπολοίπων είναι αστεία! Ο Παναθηναϊκός πρέπει να ψαχτεί με βάση τον μεγάλο προπονητή και την εμπειρία του. Τον δάσκαλο που θα οδηγήσει και την διοίκηση. Να θυμήσω ξανά ποιος μας έρχεται στο μυαλό ή δεν χρειάζεται; Δεν χρειάζεται. Ζοτς δεν υπάρχουν άλλοι. Είναι ένας σ’ όλο τον κόσμο!    Η παρουσία του Γκμοχ, έστω για λίγο θα πρέπει να γίνει μάθημα σε κάποιους στην ΠΑΕ. Να πάρουν κάτι απ’ αυτόν τον δάσκαλο στην οργάνωση και στο ποδόσφαιρο. Η ΠΑΕ θέλει «καθάρισμα» πέρα απ’ το αγωνιστικό κομμάτι και σ’ αυτό ο Γκμοχ ξέρει να δώσει φώτα. Κι αν πια έρθει κι ένας Φερέιρα, να βρει πιο στρωτό το δρόμο για τις επιτυχίες του Παναθηναϊκού. Να αποφύγει ξανά στο μέλλον τα φετινά χάλια. Και του καλοκαιριού και του χειμώνα που διανύουμε. Αρκεί να μην πλακωθούμε πάλι με τα Χάμερ και τις Φεράρι και αφήσουμε έναν άνθρωπο να δει το δάσος κι όχι το δένδρο και να δώσει την πίστη και τις γνώσεις του σε παίκτες και κόσμο. Όπως κάποτε ο Γιάτσεκ, ελπίζοντας να μην βρεθεί κανένας καπετάνιος της κακιάς ώρας πάλι να τον διώξει γιατί δεν κάνει τις σωστές αλλαγές.

Καταπράσινος....Louis Figo

Η γλώσσα του σώματος...by Freddo Cappuccino

Καταρχήν ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους αναγνώστες μας και ιδιαίτερα σε αυτούς που προθυμοποιούνται  στέλνοντας και άρθρα με τις απόψεις τους. Αυτή η πόρτα είναι ανοιχτή για τον οποιονδήποτε, το έχω πει αρκετές φορές... είναι σκόπιμο τόσο για λόγους πολυφωνίας, όσο -δεν το κρύβω- και για λόγους ξεκούρασης ή έλλειψης χρόνου από την πλευρά μας.
Χτες ανέβηκαν δύο άρθρα,στα οποία γράφτηκαν αρκετά χρήσιμα και  κατατοπιστικά στοιχεία για τον, κατά τα φαινόμενα, νέο μας προπονητή. Τον Ζεσουάλδο Φερέιρα....
Νομίζω σε αναγνωριστικό επίπεδο, ήταν ό,τι πρέπει τα άρθρα αυτά, από δύο καλούς φίλους.
Το αμέσως επόμενο άρθρο θα αφορά στον ...νυν προπονητή μας, τον Γιάτσεκ "Jaws-Sigurdsson" Γκμοχ, από ένα άτομο που εκτιμώ ιδιαιτέρως για το πνεύμα του και την προσωπικότητά του.
Για την ώρα, μέχρι την επόμενη ανάρτηση, κατεβάστε μια γουλιά από Φρέντο Καπουτσίνο, με ισχυρή δόση από Jesualdo Ferreira.

Ομολογώ ότι δεν είχα σε μεγάλη εκτίμηση τον Ζεσουάλδο Φερέιρα όταν πρωτοακούστηκε το όνομά του. Όχι ότι γνώριζα αναλυτικά το έργο του και την πορεία του.Κάθε άλλο...
Ως γκρινιάρης Παναθηναϊκός, όπως οι περισσότεροί μας, ψιλοχαλάστηκα στην αρχή, θέλετε επειδή οι τελευταίοι δύο πορτογάλοι προπονητές μας απέτυχαν οικτρά (Σάντος, Τεσέιρο), θέλετε επειδή θεώρησα ότι ο Φρέιτας πάει να επιβάλει κανά πατριωτάκι του στον πάγκο της ομάδας μας.
Είχα και εγώ το όραμα για το αργεντίνικο δίδυμο (Κούπερ-Ρότσα ή Μπιέλσα-Ρότσα) και έτσι έκανα ότι δεν έβλεπα τις θετικές εκτιμήσεις ή τις προσδοκίες που σκορπούσε στο Facebook το όνομα του Φερέιρα.
Εν πάσει περιπτώσει σιγά σιγά αντιλήφθηκα όσα έγραφε και σχολίαζε πολύς κόσμος και έτσι είπα να πάω...παρακάτω και να επικεντρωθώ στο ποιος είναι ο νέος μας προπονητής.
Έχετε διαβάσει παντού, αλλά και εδώ πολλά. Και θα διαβάσετε ακόμη περισσότερα.
Tις ποδοσφαιρικές γνώσεις του ή την πείρα του δεν είμαι αρμόδιος να τις σχολιάσω. Ιδίως προκαταβολικά...
Δεν έχω να προσθέσω κάτι σπουδαίο, παρά μόνο κάτι που αφορά τη γλώσσα του σώματος.
Αυτό που αντίκρυσα ψάχνοντας μερικές εικόνες για να ανεβάσω στο blog, με ενθουσίασε και με γέμισε αισιοδοξία.
Αυτή σαφώς είναι μια επιφανειακή εκτίμηση, ωστόσο στις παρακάτω φωτογραφίες είναι φοβερά εκφραστικός και μπορείτε να διακρίνετε αντιδράσεις ή μορφασμούς ή γκριμάτσες ή πανηγυρισμούς, που αν μη τι άλλο δείχνουν έναν άνθρωπο που πάνω απόλα
ζει τη στιγμή,
έχει αυτοπεποίθηση,
είναι πεισματάρης και εγωιστής(με την καλή έννοια),
μετέχει -όσο μπορεί για προπονητής- ενεργά στο παιχνίδι της ομάδας του,
εμπνέει τους παίκτες του
και δεν είναι άλλο ένα ωμό κρέας που θα κάτσει στον πάγκο μας, όπως έχει γίνει συχνά τα τελευταία χρόνια.
(πολλά τα παραδείγματα  προπονητών στον Παναθηναϊκό τελευταία,πλην Τεν Κάτε που ήταν παγοκολώνες με καμία ψυχική συμμετοχή στα ματς ή εκτός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου)

Βεβαίως,όλα θα κριθούν από τα αποτελέσματα, τα οποία εύχομαι να είναι άμεσα θετικά, διότι έχουμε χάσει αρκετό έδαφος ήδη. Νομίζω δε, ότι με τον συγκεκριμένο προπονητή και τα δείγματα γραφής του στην Πόρτο, υπάρχει έντονη η προσδοκία όλων να δούμε και μπάλα κάποια στιγμή σε αυτήν την ομάδα μετά από πολύ πολύ καιρό...

ΓΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΦΗΣΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ:



"ΓΑΥΡΟΙ, ΕΡΧΟΜΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΞΕΚΩΛΙΑΣΩ..."
ΥΠΟΓΡΑΦΗ: JESUALDO




ΤΑ ΛΕΜΕ


ΦΡΕΝΤΟ ΚΑΠΟΥΤΣΙΝΟ

Y.Γ. Η Πορτογαλία φημίζεται για την κουζίνα της και συγκεκριμένα για τους 365 τρόπους μαγειρέματος του μπακαλιάρου...Λέτε με τον Ζεσουάλδο, να ανακαλύψουμε 365 διαφορετικούς τρόπους μαγειρέματος του γαύρου?